esrarengiz…(KÜÇÜĞÜM)

Aynı sokakta oturuyoduk.Her gün bir kızla geliyodu eve.Adı ESRARENGİZDİ, herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi.Fakat kimse gerçeği bilmezdi, kirli sakalları vardı.Yeşil gözlü kumraldı.Mahallenin kızları hayrandı ona bense nefret ederdim.Hiç kimseyle konuşmaz sadece gelir geçerdi. Bir gün onunla yolda karşılaştık.Çok güzel bir yüzü vardı, bana gülümsedi.Şaşırdım ama yine de onu sevmiyordum.Fakat o çok farklıydı gece lambası yanardı.Uyumak yerine onun evini seyirediyordum, onu sevmediğm halde herşeyiyle ilgileniyordum.Yavaş yavaş onu gözlemeye başladım, o an anladımki hep kendimi kandırmışım, ona karşı hissetiğim şey sevgiymiş.Artık o eve gelmeden uyuyamıyordum.Yanında gelen kızları kıskanırdım.Herkes onun kötü olduğuu söyleyince onu savundum.Onunla karşılaşmak için kapıda dururdum. Onu yine yolda gördüm bana göz kırptı yanımdan geçerken onu çağırdım.Acelem var KÜÇÜĞÜM dedi.Bana aramızdaki yaş farkını hatırlatmıştı.Eve gidip sabaha kadar ağlamıştım.Karar verdim aşkımı ilan edecktim.Yolunu gözledim.Birgün onu ggelirken gördüm.Peşine düştüm evine girdi.Biraz bekleyip kapıyı çaldım.Açtı,ne var KÜÇÜĞÜM dedi.SENİ SEVİYORUM dedim.Gülümsedi.EVET dedi, ne evet dedim konuşmadı.Koşarak dışarı çıktım.Bir ay boyunca evden çıkmadım. Bir gün kızlarla konuşurken ambulans geldi, onun evine girdi.Sedye ile onu dışarı çıkardılar.Önümüzden geçerken bende seni KÜÇÜĞÜM dedi ve gözlerini yumdu.Kıpkırmızı oldum herkes bana bakıyordu.Ağlayarak koşmaya başladım.Akşama kadar sokakta gezdim.Gözyaşlarım durmadan akıyordu. Sonra eve geldim.Annemler ondan bahsediyorlardı.Sevdiğibir kız varmış.Ailesi evlenmesine izin vermeyince evden kaçmış:Sokak serserileri onu öldürmüş.Eve getirdiği kızlar evi olmayan kızlarmış.Kİmi sevdiyse ölmüş.Çok sevip acı çekmiş.İntihar edip hastaneyi aramış.Polisler evin duvarında KÜÇÜĞÜM yazısını bulmuş; KÜÇÜĞÜM SENDE ÖLME yazıyormuş bende seni sevdim.Sevdiklerim gibi sende ölme diye ben öldüm KÜÇÜĞÜM…